Cecylio, panno śpiewna, któż pieśni twej dorówna?
(...) śpiewałaś Panu sercem.
Nuciłaś Mu w swej duszy miłości pieśń i ciszy
Dziewictwa zdobna blaskiem w męczeństwa weszłaś łaskę.
22 listopada Kościół w swej liturgii wspomina św. Cecylię dziewicę i męczennicę, patronkę organistów, chórów i muzyki kościelnej.
Według "Złotej legendy" (żywoty świętych) Jakuba de Voragine (1228-1289) Cecylia żyła na przełomie drugiego i trzeciego wieku. Urodziła się w rodzinie rzymskich dostojników. Jako kobieta wychowywana na rzymskim dworze zdobyła najprawdopodobniej umiejętność gry na instrumentach. Złożyła Bogu ślub czystości, a mimo tego zdecydowano wydać ją za mąż za poganina Waleriana. Cecylia zwierzyła się Walerianowi, że serce ofiarowała Jezusowi Chrystusowi. Walerian zapragnął przyjąć chrzest, by sam mógł poznać Tego, któremu Cecylia się oddała. W noc weselną udał się do papieża Urbana i przyjął chrzest. Po powrocie do Cecylii ujrzał ją w towarzystwie anioła, który trzymał w ręku dwa wieńce róż i lilii. Anioł jeden wieniec wręczył Cecylii a drugi Walerianowi i nakazał strzec ich wzajemnej czystości. Chrzest wkrótce przyjął także brat Waleriana Tyburcjusz. Po tym fakcie cała trójka podjęła się intensywnej działalności charytatywnej. Większość majątk u została rozdana ubogim. Wkrótce wybuchło prześladowanie chrześcijan. Cecylia została przymuszona do wyrzeczenia się wiary w Chrystusa (podobnie jak jej mąż). Nie uczyniła tego, przez co została skazana na śmierć przez ścięcie. Legenda głosi, że podczas procesu dzięki słowom Cecylii wielu rzymskich żołnierzy się nawróciło, łącznie z jej katem.
Czytaj więcej...Ostatnia niedziela roku liturgicznego wychwala Jezusa Chrystusa jako Króla Wszechświata.
Ewangeliczna wizja Sądu ostatecznego ukazuje nam Boga, który jako Król Wszechświata, rozliczy nas z całego naszego życia w myśl słów Jezusa: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili. Św. Paweł w swoim liście przypomina nam, że tak samo jak w Adamie wszyscy umieramy, tak przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, wszyscy zmartwychwstaniemy, i zaznacza, że każdy według swojej kolejności. Księga Ezechiela mówi o Pasterzu, który sprawiedliwie pasie swoje owce i który o nie dba, ale także i one zostaną osądzone Oto Ja osądzę poszczególne owce, barany i kozły. Główna myśl - Jezus Chrystus, Królem Wszechświata - bardzo upraszcza nam dobór pieśni.
Chyba najbardziej odpowiednia pieśń na ten dzień. Podniosły hymn, poprzez który głosimy prawdę, że Chrystus jest naszym Królem. Musi zabrzmieć ona naprawdę uroczyście i z mocą.
Tam gdzie jest miłość mieszka Bóg - w miłości odnajdujemy Boga.
Tą pieśnią wyśpiewujemy najpiękniejszy hymn, ten sam Chrystus który jest naszym Królem, staję się dla nas pokarmem, abyśmy mogli Żyć.
Wychwalamy i uwielbiamy Jezusa, który jest naszym Królem, Jego potęga i moc nad nami jest potężna, dlatego oddajemy Mu cześć.
Obie pieśni korespondują z całą niedzielną Uroczystością, ponieważ wyrażamy w nich chęć głoszenia imienia naszego Króla, a w drugiej pieśni pragnienie, aby Chrystus nam zawsze królował.
Liturgia Słowa skupia się wokół najważniejszych dwóch przykazań, które mówią nam o miłości do Boga oraz miłości do bliźniego. Przyjmując Słowo Pana stajemy się jego naśladowcami, świadkami wielkiej miłości Boga. Teraz tylko z odwagą musimy świadczyć, aby w pełni wyrazić tę miłość także wobec swych bliźnich. My dzięki talentowi, który posiadamy możemy świadczyć swoim śpiewem, przez to jak śpiewamy i co śpiewamy.
Czytaj więcej..."Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia" to dobra, a wręcz wspaniała myśl na niedzielę! Nie potrzeba zbytnio się rozwodzić na jej temat - trzeba prawdziwie wziąć ją do serca! Oto parę krótkich refleksji na liturgię tej niedzieli:
• W obrazie uczty widzimy nawiązanie do bliskiej więzi człowieka z Bogiem, która tym samym wiąże się z radością ze spotkania Pana;
• Słowa psalmu ukazują Dobrego Pasterza;
• Każdy z nas zaproszony jest na ucztę Pana i powinien zawsze być gotowy, by wziąć w niej udział.
Czytaj więcej...Kolejna Niedziela Zwykła już XXVI, jednak każda niedziela niesie ze sobą coś niezwykłego tak jest i tym razem... Bóg nie chce śmierci grzesznika, trzeba odstąpić od swoich grzechów aby ŻYĆ, daje nam nadzieję! Jezus Chrystus staje się dla nas wzorem pokory, ostrzega przed naszą przewrotnością i nawołuje do nawrócenia. Psalm jest jest naszym wołaniem: Ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę,mój Boże,Tobie ufam: niech nie doznam zawodu!
Czytaj więcej...„(…) święte Triduum Męki Zmartwychwstania jaśnieje jako szczyt roku liturgicznego.” (ONRLiK, 18)
Zaledwie trzy dni w roku. To nawet niecały jeden procent z 365. Łatwo taki czas przegapić, przespać, przepracować w domu na myciu okien, gotowaniu i pieczeniu.
Mimo że Święta Wielkanocne to niedziela i poniedziałek, najważniejsze rzeczy zaczynają się już w czwartek wieczorem.
Czytaj więcej...
Kolejna już niedziela Wielkiego Postu, czasu nawrócenia, pokuty, podobnie, jak poprzednie, zachwyca bogactwem Liturgii Słowa. O czym tym razem chce do nas przemówić Bóg w Swoim Słowie? Właśnie. Próba odpowiedzi na to pytanie wymaga wielkiej pokory wobec Słowa. Zawsze chcemy jakoś ograniczyć, streścić to, o czym są czytania i Ewangelia. Tymczasem właśnie ta liturgia III Niedzieli Wielkiego Postu przypomina mi o wielkim bogactwie Słowa Bożego. Każdy usłyszy w Nim na pewno coś, co dla niego jest w danej chwili ważne…
Czytaj więcej...
Odwiedza nas 14 gości oraz 0 użytkowników.
25-27 maja - Krościenko; Centralna Oaza Matka
30 czerwca - 16 lipca - pierwszy turnus rekolekcji oazowych
18 lipca - 3 sierpnia - drugi turnus rekolekcji oazowych
4 - 20 sierpnia - trzeci turnus rekolekcji oazowych