Kamuzo.net wita! - Kamuzo.net wita!

Pielgrzymka maturzystów

Dnia 15. kwietnia 2012r. odbyła się Pielgrzymka Maturzystów do Częstochowy pod hasłem „Daj się odnaleźć”. Już po raz 35. maturzyści z całej naszej Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej, spotkali się w tym świętym miejscu, aby prosić Boga nie tylko o pomoc podczas egzaminu dojrzałości, ale również o opiekę w nadchodzącym dorosłym życiu.

Zaangażowanie, działanie z pasją

Ostatnio jestem w trakcie czytania książki o alpinistach. Myślę sobie: ile w tych ludziach pasji i zaangażowania w to co robią. Jak jest z nami? Czy potrafimy tak w pełni jak oni zmotywować swoje ciało i duszę do działania? 

Pasji w swoim życiu można mieć wiele. Dla każdego posługującego w Diakonii Muzycznej w mniejszym bądź większym stopniu taką pasją jest muzyka. Skoro lubimy muzykę, to łatwiej przychodzi nam wykonywanie zadań z nią związanych: prowadzenie śpiewów, układanie pieśni na Eucharystię i nabożeństwa, czy animowanie śpiewem przy różnych zabawach. Czy wykonujemy te zadania z zaangażowaniem? A co to w ogóle znaczy?

Niebo i ziemia się cieszą, alleluja!

A teraz ta sama noc uwalnia wszystkich wierzących w Chrystusa na całej ziemi od zepsucia pogańskiego życia i od mroku grzechów, do łaski przywraca i gromadzi w społeczności świętych. (Exsultet)

W poranku zmartwychwstania wszystko nabiera innego znaczenia. Piotr odkrywa szansę na naprawę swego błędu, rozproszeni apostołowie znów mają okazję się zgromadzić wokół swego mistrza, a inni uczniowie mają możliwość, aby bardziej poznać pisma odnosząca się do Mesjasza i przez to lepiej zrozumieć ich miejsce przy Chrystusie. Natomist kobiety z czułością spotykają Tego, który ich tak bardzo przebaczającą miłością umiłował. Coś, co wydawało się być skończone, zaczyna się na nowo, ale lepiej. Niech więc i dla nas ten poranek będzie źródłem nadziei, że odtąd tak wiele w naszym życiu możemy zacząć na nowo.  

Kalwaria Rokitniańska

W ostatni piątek przed Triduum Paschalnym nasza Diakonia została poproszona o posługę w Rokitnie podczas wielkiego wydarzenia - Drogi Krzyżowej dróżkami Kalwarii Rokitniańskiej. Po Mszy świętej, na której posługiwaliśmy śpiewem i graniem, ruszyliśmy w stronę autokarów, by wraz z pielgrzymami, którzy zjechali się z całej diecezji, udać się na pierwszą stację Drogi Krzyżowej. To niesamowite przeżycie, móc iść w tłumie liczącym około 2,5 tysiąca osób, nocą, z pochodnią w ręku i śpiewem na ustach. Kiedy między stacjami, a przerwami w śpiewie słychać było tylko kroki tłumu idącego za krzyżem, można było poczuć się choć przez chwilę jakby na drodze prowadzonej przez samego Chrystusa niespełna 2000 lat temu. Wydaje mi się, że każdy pielgrzym uczestniczący w tej Drodze miał takie wrażenie. Cieszę się ogromnie, że nasza Diakonia miała zaszczyt posługiwać śpiewem w tym miejscu razem s siostrami Jezusa Miłosiernego i panią Eleni, która z Rokitem jest równie związana co my. Szczerze mówiąc, to już nie mogę się doczekać następnej Kalwarii za rok… 

Być posłusznym, czy robić swoje?

Posłuszeństwo... Długo zastanawiałam się, czym ono może być dla mnie osobiście? Wobec kogo tak naprawdę mam być posłuszna? Im dłużej posługuję w Diakonii Muzycznej, coraz bardziej poznaję znaczenie tego zadania, które stawia przede mną Pan Bóg.

Posłuszeństwo możemy porównać do muzyka grającego w orkiestrze. Jeśli będzie trzymał się nut, koncert na pewno się uda, sukces zostanie osiągnięty, a cel zrealizowany. Kiedy jednak instrumentalista zacznie improwizować wszystko może się posypać. Praca kompozytora zostanie zmarnowana. Tak samo jest z nami. Posłuszeństwo wobec woli Boga Ojca doprowadzi nas nie tylko do realizacji wyznaczonych nam przez Niego celów, ale i pomoże nam w stawaniu się coraz lepszymi ludźmi.

"Ludu Panu bliski śpiewaj Mu na chwałę"

Już po raz czwarty (a trzeci w Zielonej Górze) w dniach 9-11 marca 2012 roku w parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego odbyły się w Warsztaty muzyczno-liturgiczne przed Triduum Paschalnym, które zgromadziły ponad 70-ciu uczestników z całej diecezji. W czasie trzech, pracowitych dni zgłębialiśmy sens przeżywania Świętego Triduum Paschalnego poprzez zajęcia warsztatowe i konferencje. 

Repertuar obejmował pieśni jednogłosowe (również te zaczerpnięte z chorału) oraz wielogłosowe. W czasie prób  odkrywaliśmy piękno każdej z nich, wczytując się w poszczególne strofy tekstu, próbując go interpretować oraz wyrazić poprzez określone środki muzyczne. Natomiast podczas konferencji mogliśmy zapoznać się treściami, symbolami i sensem Triduum Paschalnego oraz zauważyć jak znaczące miejsce w jego przebiegu zajmuje muzyka, której odpowiedni dobór i wykonanie jest niezwykle ważne. 

Cały pakiet warsztatowych doświadczeń niech będzie dla nas pomocny w czasie posługi muzycznej. Zachęcam jeszcze raz do pochylenia się nad tekstami liturgicznymi i pieśni, aby te Święta stały się dla nas prawdziwym szczytem całego roku liturgicznego!

Animator muzyczny i doświadczenie HIGH QUALITY

Bycie animatorem muzycznym ma wiele różnych aspektów. Wystarczy wspomnieć, że animator na oazie letniej przygotowuje śpiewy, animuje je, uczy nieznanych pieśni i bierze aktywny udział w pogodnych wieczorach. A jakby tego było mało, musi być zawsze w gotowości, żeby coś zaśpiewać lub poprowadzić jakąś animującą zabawę. Czasem wydaje mi się, że jest taką siłaczką albo człowiekiem orkiestrą, gdy stara się „ogarnąć” to wszystko. Co więcej można obserwować jak jego „niespożyta” energia się odradza niczym mitologiczny Feniks z popiołów.

Perłowe KAMUZO

Rekolekcje KAMUZO właśnie dobiegły końca. Wszyscy zastanawiamy się jak ten czas mógł tak szybko zlecieć? 10 dni pełnych wrażeń w otoczeniu rozentuzjazmowanych zarówno animatorów, jak i uczestników! Nikt nie miał prawa powiedzieć słów „ale nuda”.

W tym roku było nam dane przeżywać 30-te KAMUZO! Jubileusz obchodziliśmy uroczyście w  sobotę 18 lutego. Swoją obecnością zaszczycił nas ks. Roman Litwińczuk, który podzielił się swoimi wspomnieniami z czasów kiedy jeszcze był moderatorem Diakoni. Całość nie odbyłaby się też bez poprzednich uczestników. Wśród gości znaleźli się ludzie, którzy pamiętają jeszcze pierwsze KAMUZO w historii naszej diecezji. Podczas jubileuszu dowiedzieliśmy się jak powstały takie słynne przydomki jak „Mała Czarna” czy też „Chyba Tenor”. Wydarzenie rozpoczęło się mszą świętą w bazylice, której przewodniczył ks. biskup Stefan Regmunt, następnie wszyscy jubileuszowi goście udali się na „małe co nieco” do auli. Spotkaniu towarzyszyły muzyczne jak i artystyczne  występy animatorów. Jednak najsmaczniejszą częścią programu był zdecydowanie tort. Zwieńczeniem jubileuszu były nieszpory celebrowane przez ks. Romana Litwińczuka. Radość, która zagościła w naszych sercach po ujrzeniu wzruszeń „dinokamuzowiczów” była bezcenna. Widok przyjaźni zawartych wiele lat temu a trwających do dziś długo pozostanie w naszej pamięci...

Jubileusz to tylko jeden dzień, a co z resztą? Cóż… Każdy wie, że grafik kamuzowicza jest bardzo napięty, i pomimo, że mamy tzw. „czas wolny” (który my wolimy nazywać „międzyczasem”), to jednak jest go stosunkowo mało, szczególnie w tym roku, gdy doszedł nowy punkt programu: Słuchanki Muzyczne. Polegał on na tym, że chętni uczestnicy spotykali się w kamionce, aby posłuchać utworów, w których lubują się nasi animatorzy. Dzięki temu możemy poznać ich ulubione gatunki muzyczne, przez co zbliżyć się do nich, ponieważ już nie od dzisiaj wiadomo, że muzyka łączy ludzi!

Tradycją każdych rekolekcji kamuzowych są odwiedziny w Domu Pomocy Społecznej.  Znajdują się tam ludzie w różnym przedziale wiekowym. Staramy się dać im to, co potrafimy najlepiej, czyli śpiew przy akompaniamencie instrumentów. W każdym mieszkańcu tego ośrodka widać tą samą radość w oczach na nasz widok. Niektórzy czekają cały rok na to spotkanie. W tym roku mieliśmy też  zaszczyt odwiedzić Dom Seniora, i tam również dzielić się naszym darem.

Teraz już tylko możemy czekać na owoce rekolekcji. Do zobaczenia i do usłyszenia!